มาอัพไดแล้ว หลังจากดองเน่าไปหลายอาทิตย์ ครั้งแรกกับปีใหม่ วันนี้ไปเรียนญี่ปุ่นมา เรียนบ่ายตอนเช้าเยไปเตรีที่วังหลัง ได้ของมาด้วยแหละ รองเท้าหนึ่งคู่ นาฬิกาหนึ่งเรือนและพรุ่งนี้กำลังจะไปให้แม่เอาเสื้อให้ สวยดีตัวละเหยียบพัน (ได้ข่าวว่าพี่ออกให้ ยิ๊บปี้ ^^) เดี๋ยวถ้าได้แล้วจะถ่ายรูปมาให้ดู ช่วงนี้ซื้อเสื้อผ้าบ่อย วันก่อนก็เพิ่งได้กางเกงมา แค่ร้อยเดียวเองถูกมากๆ อาทิตย์ก่อนก็ซื้อเสื้อไปอีกสองตัว เอาเข้าไปสักวัน...ได้หมดตูด >_< อ้อ...วันนี้ซื้อหนังสือมาด้วยสมัครสมาชิกร้านอีกต่างหาก ฮ่าๆ (หัวเราะทั้งน้ำตา)

                ปีใหม่รับด้วยเฮดไดอันใหม่ เวอร์คาเมะอินสโนวทาว พยายามจะให้มันเป็นหิมะอ่ะนะ ถ้าไม่เหมือนก็ช่วยจินตนาการทีละกัน ฮ่าๆ ส่วนบีจีเพิ่งจะเปลี่ยนไป รอไปก่อนเน๊...แต่เราจะเปลี่ยนบีจีที่ไดฟิคแล้วหลังจากไม่ได้เปลี่ยนมาเกือบครึ่งปี (นานมั้ยๆ)

                รูปไดวันนี้เป็นคาเมะจังออนสเตจ ฮุๆอยากดูเรื่องนี้เร็วๆจัง ฉายวันที่เท่าไหร่จำไม่ได้แล้ว คัตตุนจะออกซิงเกิ้ลวันที่หกเดือนสอง โอ้...จอรจ สามลอตแน่ะ ทำไมคราวนี้ออกเร็วจัง ปกติเว้นห่างกันหลายเดือนเลย นี่ห่างแค่สองสามเดือนเอง ออกเร็วจริงๆเลยค่ะลุงจอนฯ แบบนี้แฟนๆมิกระเป๋าฉีกกันหรือ T^T

                วันก่อนนั่งดูซีเอ็มคาเมะของเคเอฟซี(ในระหว่างทำงาน เอิ๊กส์ๆ) โอ..จอร์จ เต่าน่ารักมากๆเลย ใครดูแล้วคงอยากกินทั้งไก่และพรีเซ็นเตอร์อย่างเรา (หรือเปล่า 555+) ได้ยินมาว่าจะมีไก่สูตรใหม่เข้าไทยของเคเอฟซีอ่ะ ไม่รู้ว่าช่สูตรนี้(ในซีเอ็มเมะ)หรือเปล่า คงไม่ใช่ม๊างงงง (งากเสียงยาวววว)

ตอนนี้กำลังโหลดเวอร์ชั่นสามสิบวิฯมาดู แค่สิบห้าวิฯก็น่ารักแล้ววว (บ้าคลั่งไปแล้ว)

                ภายในอาทิตย์นี้ะมีสมาชิกในบ้านเพิ่มแหละ เป็นพี่ทีเขาจะมาอยู่ดูแลย่า มาอยู่ประจำที่บ้านเลย เราก็เตรียมห้องไว้ให้แล้วคาดว่าอาทิตย์นี้แหละที่จะมาปรากฏโฉมให้บ้านเราได้ยลกัน เป็นคนจังหวัดอะไรจำไม่ได้แล้วอ่ะ

                พรุ่งนี้ต้องไปทำงานแล้ว (ที่จริงฝึกงานต่างหาก) ถ้าไม่มีงานไอ้เราก็อ่านหนังสือหรือไม่ก็เล่นเนตดูยูทูป ฮ่าๆ นั่งดูแต่คัตตุน ตอนนี้กำลังติดหนังสือวรรณกรรมแปลเรื่อง tale of the otori มีสี่เล่มจบเพิ่งยืมเล่มสองมาอ่านเอง กะว่าจะซื้อเก็บอ่ะเพราะสนุกดี โชคดีนะที่อมรินทร์พิมพ์ ซื้อได้มีส่วนลด แต่สี่เล่ม เหอๆ ก็ซัดไปหลาย ในห้องมีแต่หนังสือโละไปส่วนนึงก็ยังเยอะอยู่เลย กองสุมเต็มตู้หมดแล้ว สงสัยได้มีซื้อตู้เพิ่มแน่ๆ เหอๆ

                วันนี้อัพแค่นี้ก่อน ถ้ามีเวาจะมาอัพอีกนะ ^^ ไปละจ้า บับบายยยเน๊

อ้อ...ก่อนไป 　あけましておめでとうございます。今年もよろしくおねがいします。

                また　あおうね。

มาอัพไดแล้ว หลังจากที่ไม่ได้อัพร่วมสองอาทิตย์ ช่วงนี้โนทามแบบสุดพลัง ยุ่งมากๆเลย
อาทิตย์ที่แล้วก็เพิ่งไปสอบวัดระดับมา กะจะอัพไดแต่ไม่ไหวอ่ะ หมดแรงซะก่อน
ไปสอบมาคนเยอะมากๆ ปีนี้สอบระดับสามแต่เปอร์เซ็นต์ความมั่นใจหดหายไปร่วยเจ็ดสิบ
กว่าเปอร์เซ้นต์ ถ้าผ่านก็คงจะคะแนนไม่ดีแน่ๆ เพราะปีนี้แทบไม่มีเวลาอ่านหนังสือเลย
ผิดกับปีที่แล้วคะแนนเลิศมาก พกความมั่นใจไปร่วมร้อยเปอร์เซ็นต์
ขอให้ผ่านก็แล้วกัน สาธุ...

ตอนนี้ฝึกงานมาได้เดือนกว่าแล้วล่ะ ช่วงนี้ชอบมีงานตอนบ่ายๆ ตอนเช้า
มักจะนั่งว่างหรือไม่ก็อ่านหนังสือ ช่วงนี้ได้แต่งานพิสูจน์อักษร เมื่อวันศุกร์
ให้ตรวจหนังสือดวง โห....อ่านจนบรรลุเลย ทุกตัวอักษรแถมสองสามรอบอีกต่างหาก
ดวงปีหน้าแตงคงไม่ต้องไปหาอ่านที่ไหนแล้ว่ะ ฮ่าๆ จำเสียขึ้นสมองเลย

อากาศตอนนี้ไม่ค่อยหนาวแล้วแต่โชคดีแอร์ที่ออฟฟิสเย็นฉ่ำเลยแรดพันผ้าพันคอได้
ที่ทำงานเราการพนผ้าพันคอถือเป็นเรื่องปกติมากๆ แบบกินข้าวกลางวัน
ก็ยังพันกันลงมาด้วย แต่ส่วนมากเราพันอยู่ในห้องอ่ะ
ที่นี่เขาไม่ยอมลดแอร์ ไม่รู้ทำไม แถมพรุ่งนี้(วันที่สิบ) เราก็ไม่หยุดอ่ะ
ต้องไปทำงาน ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน สรุปว่าไม่หยุดกรูก็ต้องไป

ตอนี้กำลังร่วมมือกับน้องโบจะเปิดบอร์ดฟิคกันนะ ถ้าเสร็จเรียบร้อยแล้วจะมาแปะ
บอกกันอีกที ส่วนฟิคแตงก็จะเริ่มรีไรท์แล้วค่ะ ตอนนี้เริ่มปริ๊นของเก่ามาแก้แล้ว
แต่ปัญหาคือ โปรแกรมเวิดในเครื่องโน๊ตบุคนี่ มันหมดอายุ (เราใช้วิสต้าเวิด2007)
แถมอาทิตย์นี้ก็ไม่ได้ไปเรียนญี่ปุ่นเลยไม่ได้ไปซื้อแผ่นโปรแกรมอ่ะ เพราะย่าเราไม่สบาย
อยู่โรงพยาบาล ปกติเราใช้โนตบุคต่อเนตอ่ะ เครื่องพีซีธรมดาต่อเนตแล้ว
มักมีปัญหา ฟิคเราคงต้องแก้ในพีซีธรรมดาก่อน กว่าจะได้ซื้อแผ่นเวิดก็อาทิตย์
หน้าแน่ะ เวรกรม...ยืดเวลาเข้าไปอีก

ว่าด้วยเรื่องย่าไม่สบาย ตอนนี้ย้ายโรงพยาบาลแล้วไปที่ไหนเรายังไม่รู้เลย
ต้องรอพ่อกับอากลับมาก่อน ไม่รู้ว่าเข้าที่ วชิระหรือเปล่า
อนแรกอย่โรงพยาบาลแถวบ้นเพราะมันใกล้ สะดวกดี
ตอนนี้ที่บ้านเลยกำลังวุ่นๆ ช่วงนี้เยได้อยู่บ้านคนเดียว แต่วันนี้แม่อยู่เป็นเพื่อน

วันพุธนี้ต้องไปงานอีเวนท์ของบริษัท เอสซีจีเปเปอร์ ต้องไปถึงออฟฟิสก่อนแปดโมงแม่เจ้า
งานนี้ให้ป๋าไปส่งลูกเดียว บรรยากาศเป็นไงเดี๋ยวไปแล้วจะมาอัพอีกทีก็แล้วกัน
วันนี้อัพเท่านี้ก่อนค่ะ ไปละน๊า บับบายยยย

อ้อ...อย่าลืมนะ วันนี้รักจินคาเมะหรือยัง 555
(บ้าไปแล้วเจอแมคที่จิงโจมตี เอิ๊กส์ๆ )
 
 

มาอัพไดแล้วค่ะ หายหน้านานมากๆเลยยยย ช่วงนี้ยุ่งค่ะเพราะฝึกงานแล้ว (ตอนนี้ฝึกมาได้สองอาทิตย์แล้ว) เลิกตั้งหกโมงเย็นกว่าจะถึงบ้านก็ปาไปสองทุ่ม หมดเรี่ยวหมดแรงที่จะเล่นเนต พูดง่ายๆว่ากลับมาบ้านทำสามอย่างคือ กินข้าว อาบน้ำ และนอนทันทีเลย เป็นแบบนี้อยู่สองสามวัน ช่วงนี้พี่เขาเริ่มมีงานให้เขียนแล้ว บางอันต้องหาข้อมูลเองยากเหมือนกันในเรื่องหัวข้อที่พี่เขาให้เขียน บางอันทางลูกค้าเขาก็มีข้อมูลมาให้แต่มันก็ไม่ง่ายนักหรอก สรุปว่ากว่าจะเขียนได้ดีๆต้องเรียบเรียงกันสุดชีวิต เราไปฝึกกับเพื่อนสองคนแต่ทำไมพี่เขาชอบสบตาเราจัง

 มีอะไรมาหาคุณแตงคนแรก อยากได้อะไรคุณแตงจัดให้แต่เพื่อนกรูได้แต่อะไรนิดๆหน่อยๆ เหอๆ อย่างว่ามันพิมพ์งานได้อย่างเดียวถ้าเรื่องคอมอ่ะนะ เราดิใช้คุ้มบอกคำเดียวจัดมาให้อย่างงดงาม ฮ่าๆๆ แถมวันอังคารเราก็อดไปสัมภาษณ์คุณหนูดีกับพี่เขาอีก เพราะมันมีงานเยนที่ยากแสนยากและเพื่อนเรามันก็ไม่สามารถ แบบว่ามันก็ทำได้อ่ะแต่อาจจะต้องแก้ เพราะเราลองเขียนไปย่อหน้านึงแล้วพี่เขาบอกโอเคก็เลยบอกมันว่า มรึงไปเถอะ (ที่จริงอยากไปมากๆเลยยยยย ออกภาคสนามอ่ะ) และอีกอย่างเผื่อพี่เขาจะให้พิมพ์งานอะไรยากๆมันก็ทำไม่ได้อีก เหอๆชวดไปเลยอ่ะลาก่อน..คุณหนูดี T^T

หมดอาทิตย์ที่สองของการฝึกงานไปก็ค่อยปรับตัวได้หน่อย ไปทำงานทีไรแมร่งมีแต่พี่ๆคอนเอ็นดู (ประชด) โหย..กัดกรูกันเข้าไป คนนะคะ เรียกน้องแหนมแบเนี๊ยะ โฮฮฮฮฮ ฉันไม่ได้อ้วนมากขนาดนั้นซะหน่อย พอบางทีนั่งจัดกองกระดาษ (อันนี้ไม่เกี่ยวกับงานแต่ขออาสาไปเอง) ก็โดนบอกว่าเดี๋ยวนี้กลายเป็นเด็กจัดดกระดาษแล้วเหรอ ทุกวันคุณแตงต้องโดนกัดสักครึ่งวัน แต่เราไม่ซีเรียสนะ พี่เขาก็ถามว่า โกรธเปล่าจะได้เลิกเล่น เราบอกว่าไม่เป็นไร สนุกๆฮาๆ เนได้ตามสบาย เพราะเราก็รู้ว่าพี่เขาก็เล่นกับเรา จะไปเครียดโกรธกันทำไม จริงเปล่า ^^

 อาทิตย์ที่สองนี่เขียนคอลัมน์ทรหดเสร็จโล่งใจมากๆ ยากชิพปี้เลย (ประมาณว่ายากโตรน่ะ มาจาก ชิพฮ๊ายยยย) เกิดมาไม่เคยเขียนอไรนานขนาดนี้มาก่อน ตอนเขียนเสร็จแบบ โฮกกกกกกกดีใจมากๆ พรุ่งนี้ต้องไปเรียนญี่ปุ่นแล้ว มีฝรั่งอัธยาศัยเริ่ด หน้าตาโอเค 555

 แต่พอเปลี่ยนห้องเราดูโง่ทันที เรียนไม่ทันแบสุดๆอาทิตย์ที่แล้วจึงกลับบ้านด้วยความห่อเหี่ยว พรุ่งนี้ไม่รู้จะเป็นไงบ้าง ขึ้นบมใหม่พอดี อาทิตย์ที่แล้วไปแบบครึ่งๆกลางๆ ไม่รู้เรื่องอะไรเลย ปรับตัวไม่ทันแล้ว เหอๆ แถมสอบวัดระดับสาม กรี๊ดดดด ได้ข่าวอีกสองอาทิตย์ไม่มีเวาอ่านหนังสือเลยง่ะ ทำไงดีๆๆ ฝึกงานก็เหนื่อยแล้วกลับบ้านก็สลบ ไม่อยากนอนดึกเดี๋ยวตื่นสายอีกต่างหาก เหอๆ แต่ช่วงหลังนี่งต้องนอนดึกกันหน่อย่ะ ไม่งั้นไม่รอดแน่ๆ

T^T ทิ้งท้ายก่อนไป อาจมีดองอีก ไม่ต้องกลัวว่าหายไปไหน เพียวแต่หมดแรงค่ะ แต่ถ้ามีเวลาจะหมั่นมาอัพก็แล้วกัน ไปก่อนล่ะเน๊ บับบุยๆๆ ^^

                มาอัพไดละ ช่วงนี้ออกไปข้างนอกบ่อยดี กลับมาทีไรสลบไสลไม่เป็นท่าเลย กะจะอัพแต่อาทิตย์ที่แล้วแต่เหนื่อยอ่ะ เลยกะไว้หมดโปรแกรมออกเมื่อไหร่อัพทีเดียวเลยละกัน (โหมดขี้เกียจ)

                เริ่มจากพฤหัสฯที่แล้วไปเจอแนนที่คลองสาน ที่เราบอกว่าจะไปเยี่ยมเพื่อนที่โรงพยาบาล ไม่ได้เจอกันร่วมปีโคตะระคิดถึง เจอเสร็จไปกินข้าว แล้วก็เดินๆๆๆเที่ยว ไปคลองสานก่อนเดินหนำใจแล้วค่อยไปวังหลัง คนเยอะอ่ะ รถเมล์แน่นได้ใจ เสร็จแล้วขณะกำลังตระเวนชอปปิ้งที่วังหลังเพื่อนอีกคนก็โทรเข้ามือถือแนน บอกว่าไปที่โรงบาลยัง เราเลยตกลงกับเพื่อพักใหญ่ว่าจะไปดีไหม คือเพื่อนเราที่อยู่โรงบาลอ่ะไม่สบาย ประมาณว่าโรคเครียด ตอนแรกก่อนหน้านี้เพื่อนโทรมาบอกว่าเป็นบ้าเราเองยังตกใจ พอไปเห็นจริงๆแล้วสงสารมันอ่ะ เราดีใจมากเลยที่ตอนที่ถามว่ารู้ไหมว่าใครมา มันขยับพูดชื่อแตงกับแนนแล้วแบบ ดีใจมากๆเลยที่อย่างน้อยเขายังจำเราได้แล้วก็ยิ้มดีใจด้วยที่เรามา(เพื่อนด้วยรวมสี่คน) แล้วเราเรียนมหาลัยเดียวกันกับมันน่ะ ยังคิดอยู่เลยว่าช่วงหลังๆทำไมไม่เห็นที่ม.เลย ที่แท้ก็เข้าโรงบาลอ่ะ

                เลยอยู่ที่โรงบาลเกือบชั่วโมงเราต้องกลับก่อนเพราะมีธุระกับอาเราต่อ แนนมันเลยขอกลับพร้อมเราด้วย ไม่คิดเลยว่ามันจะกลายเป็นแบบนี้ได้อ่ะปกติก็เห็นร่าเริง เข้ากับคนได้ง่ายพอไปเห็นกับนะเราอึ้งเลย เหอๆ... พอออกจากโรงบาลก็เลยเดินคุยกับแนนไปเรื่อยแล้วก็ไปที่ป้ายรถเมล์ สุดท้ายก็แยกกันเราไปหาอาและไปกินหมูกระทะกันต่อ ไม่ได้ไปกินนานแล้วก็อร่อยดี แต่วันนั้นกลับเข้าบ้านเร็วไปหน่อยถึงบ้านทุ่มครึ่ง ปกติไปกินแบบนี้ทีสามสี่ทุ่มนู่น พอกลับบ้านปุ๊ปไม่มีแรงเล่นเตอ่ะ กลับมาอาบน้ำ นอนคาที่นอนเลย

                วันต่อมาแนนโทรมาตอนสายมันบอกว่าเมื่อวานเราเพิ่งเจอ เราคิดถึงแกอีกแล้วอ่ะ 555 ฮิ๊วว นี่แหละค่ะเพื่อนของเรา เจอกันกันไม่ทันไรพอแยกกันคิดถึงกับแทบชีวิตจะสิ้น ฮุๆ (ถ้าคนละเพศคงแต่งงานกันไปแล้วล่ะ ฮิๆ) วันอาทิตย์ก็ไปเรียนตามปกติไปตั้งแต่เช้กลับบ้านทีจรดเย็นเลยทีเดียว เหนื่อยอีกแล้วอ่ะกลับมาก็นอนสลบคาพื้นบ้าน 555 ออกไปเที่ยวอีกทีก็เมื่อวันอังคารอาพาไปเที่ยวตลาดร้อยปี กรูตื่นตั้งแต่ไก่โห่ตีห้าครึ่งบอกจะมารับหกโมงครึ่ง โผล่มารับทีเจ็ดโมงกว่า - - ไม่น่ารีบตื่นเลยกรู๊ ในรถก็หลับเป็นพักๆตั้งแต่ไปยันกลับ ไปไหว้พระมาด้วยสามสี่ที่แน่ะ ได้บุญมาเต็มกระเป๋า

                ที่ตลาดร้อยปีมีของขายเพียบ ของกินนี่เยอะเลย กินข้าวห่อใบบัวด้วยตอนแรกก็อะไรหว่พอไปเห็นมันคือบ๊ะจ่างอ่ะ เพียงแต่ห่อด้วยใบบัวเท่านั้นเองแต่อร่อยนะ เรากินเยอะมากๆเลยอย่างเมื่อวานก็กินมันตั้งสามมื้อจนหน้าจะเป็นใบบัวอยู่แล้วล่ะ เหอๆ ที่นั่นของกินโบราณๆก็เยอะนะ

                กลับมาถึงบ้านก็ประมาณบ่ายสองกินข้าวๆแล้วก็...นอนนนนน 555 ตื่นมาอีกทีร่วมสี่โมง ส่วนข้าวก็ไม่กินแล้วเพราะอิ่มสุดพลังเลยอ่านหนังสือเตรียมสอบวัดระดับแทน

                ไปดีกว่าวันนี้อัพยาวยืดสุดชีวิต ^^ รูปหมูจินข้างบนหล่อน๊อออออ โอย....แมกนี้ทำเจ๊ละลาย >///<

                วันนี้ครบรอบสองปีของได ^^ เร็วเหมือนกันนะสองปีผ่านมาแล้วที่เริ่มเขียนไดอารี่ ทั้งสาระบ้างและบ้าบอไปตามอารมณ์ ที่สำคัญทำให้ได้รู้จักกับน้องๆอีกหลายคน ขอบคุณที่ช่วยกันคอมเนต์ทำให้ไดเรามีอยู่ถึงทุกวันนี้ค่ะ อ้อ...ที่สำคัญอีกบุคคลที่เราก็พูดถึง

                น้องพราวสุดที่รักนั่นเองที่เป็นอีกหนึ่งคนที่ทำให้ไดอารี่ของเรามีอยู่ถึงทุกวันนี้ ถ้าไม่มีน้องพราวมาช่วยทำนู่นทำนี่ให้ เราอาจเลิกเขียนไปเลยก็ได้555 และที่สำคัญคอมเมนต์ของน้องๆทุกคนก็ช่างเป็นอะไรที่พี่คนนี้ชอบอ่านมากๆ เหมือนไถ่ถามทุกข์สุขกันมั่งล่ะ นอกเรื่องมั่งล่ะแถมแต่ละคนเมนต์ทีนี่ยาวได้ใจ พี่ล่ะชอบอ่าน เวลามีคอมเมนต์มาเพิ่มก็จะยิ้มดีใจเชียวล่ะ อย่าว่าแต่หน้าเดียวเลยหน้าเก่าๆที่ใครเคยเมนต์ไว้พี่อ่านหมด บางทีก็ย้อนกลับไปอ่านใหม่บ้างนั่งบ้าหัวเราะอยู่คนเดียวจนคนในบ้างสงสัยว่ายัยแตงนั่งยิ้มอะไร

ที่สำคัญไม่เคยมีน้องๆคนไหนที่พี่รู้จักเมนต์ไปส่งๆสักคน ดีใจจัง >o< เพราะพี่ล่ะไม่ชอบสุดพลังประเภท ไดเธอสวยดีนะ เมนต์กลับบ้างดิ อ๊ะๆ ถึงคนที่ชอบเมนต์ส่งๆวันนี้วันดีนะคะเจ้าของไดเลยอารมณ์ดี อย่ามีมาให้เห็นเพราะมีล่ะก็ คราวนี้จะตามไปด่าถึงไดเพราะถือว่าเป็นคอมเมนต์กาลากิณี ดูเหมือนแรงเนอะ แต่ไม่แรงหรอกค่ะ เพราะไม่มีใครเขาชอบกัน

คราวนี้ก็จะเริ่มปีที่สามของไดเราแล้ว คิดว่าคงทำต่อไปเรื่อยๆถึงบางทีจะมาอัพช้าไปนิด(เพราะมัวแต่นอน ปิดเทอมทั้งทีเอาให้คุ้ม555)แต่ก็จะพยายามค่ะ (หัวเราะ) นาดบีจีกับเฮดก็เพิ่งจะเปลี่ยนหลังจากไม่ได้ทำมานานนมเป็นเดือนๆ มีความรู้สีกว่าบีจีกับเฮดนี้มันคนละโทนกันเลยแฮะ ดูคอนทราสกันดีมั้ยขาวจั๊วกับน้ำตาล เปลี่ยนแต่ไดแต่ของไดฟิคยังไม่ได้ทำใหม่เลยค่ะ แย่จัง

ช่วงนี้ต้องอ่านหนังสือเตรียมสอบวัดระดับด้วย พอไม่ได้ทวนนานชักลืมยังไงไม่รู้อีกเดือนกว่าๆก็สอบแล้ว ปีนี้ไปแบบโดดเดี่ยวอ่าไม่มีเพื่อนไปเลย เอาวะยังไงก็....สู้เว๊ย!

วันนี้ขออัพแค่นี้ก่อนละกันนะเดี๋ยวจะไปอ่านหนังสือต่อแล้ว (แง่วๆ) สองปีมานี้ไม่รู้จะพูดอะไรมากนอกจากคำว่าขอบคุณ ทั้งน้องพราวและน้อง เพื่อน คนอื่นๆอีกมากมาย หวังว่าในปีที่สามที่กำลังเริ่มต้นคงจะเห็นชื่อของน้องๆคนเดิมๆ หรือคนใหม่ๆเพิ่มขึ้นอีกนะ (หัวเราะ เอิ๊กส์ๆ)
                วันนี้ไปก่อนละจ๊ะ บับบายยยย
ป.ล. วันพฤหัสฯนี้เดี๋ยวจะไปเยี่ยมเพื่อนที่รพ. ถ้ากลับมาแล้วว่างจะมาอัพเล่าให้ฟังนะคะ ^^

                มาอัพไดแล้วค่ะ ตอนนี้ปิดเทอมแล้ว (ที่จริงตั้งแต่วันอังคาร) มาอัพช้าเพราะมัวแต่นอนและก็ออกไปเตร่ข้างนอก (เหอๆ) วันพฤหัสฯไปทำฟันตอนนี้ ฟันสีเหลืองกับส้ม ^^ ช๊อบชอบ นั่งคิดล่วงหน้าจะเอาสีอะไรดี แดงเขียวดีมั้ย ฮึๆ คิดล่วงหน้าเว่อร์อีกแล้ว >o<

                ช่วงนี้ด้วยความที่ไม่รู้จะทำอะไร มานั่งดูปฏิทินแล้วเพิ่งนึกขึ้นได้ว่า วันที่สิบหกที่จะถึงนี้ ไดจะครบสองปีแล้ว!!! โอ้...เร็วจริงเลยน๊อออ เร็วมากๆแต่เราพึ่งเขียนไปไดแค่ร้อยกว่าหน้าเอง เหอๆ ช่วงนี้ไม่ค่อยขยันอัพไดแต่ก็จะมาเขียนอะไรเล่นๆบ่อยๆนะ ไหนๆก็จะครบสองปีเปลี่ยนบีจีเลยละกัน เป็นทัตจังเวอร์ค่ะ รูปเดือนก่อนแต่มันไม่ได้เอามาใช้เลยเอามานั่งทำดู อันนี้แหละดีแล้ว ครั้งแรกเลยที่เอาทัตจังขึ้นน่ะภาพนี้จ๋วย ช๊อบชอบบส่วนเฮดยังไม่ได้ทำเลยขอไปหารูปก่อนนะ

                เมื่อวานง่วงมากๆ นอนทั้งวันเลย ทั้งวันจริงๆนะนอนตั้งแต่หัวค่ำหนึ่งทุ่มตื่นอีกทีเก้าโมงเช้า ตื่นเสร็จแต่งฟิคซักแป๊ปเกิดอาการง่วง นอนตอนเที่ยงครึ่งตื่นอีกทีบ่ายสาม นอนมาราธอนมากมายมิน่าตื่นมารู้สึกสดชื่นเหมือนได้ชาร์ตแบตฯ หยุดแล้วไม่อยากจะทำอะไรเลยเหมือนเหนื่อยกับการสอบไม่หาย จะว่าไปยังไม่ได้อ่านหนังสือสอบวัดะดับเลยง่ะ อีกสองเดือนแท้ๆ จะรอดมั้ยนังแตง ปีนี้สอบระดับสามเดี๋ยวอาทิตย์นี้ต้องซื้อเก็งข้อสอบมาอ่านแล้วไม่งั้นตายแน่กรู

                ช่วงนี้มีความรู้สกว่าคนเมนต์ไดหายไปไหนหมด น้องๆปิดเทอมแล้วปกติอัพไดกันเพียบแต่เทอมนี้ทำไมมันเงียบๆหรือเกิดอาการขี้เกียจเหมือนเราเปล่า เดี่ยวนี้สองสามอาทิตย์อัพทีไม่เอาละ ขยันอัพหน่อยดีกว่า อย่างว่าอ่ะอยู่ที่บ้านก็ไม่รู้จะเขียนอะไร

                มีเวลาปิดเทอมแค่สองสามอาทิตย์เดี๋ยวก็ฝึกงานแล้วอ่ะจะมีเวลามานั่งเล่นเนต แต่งฟิคมั้ยเนี่ย จะจบแล้วเร็วชะมัดเลยว่ะยังจำตอนที่เรียนอยู่ปีหนึ่งได้อยู่เลย นี่ปีสี่แล้วเหมือนกับกระพริบตาแล้วได้เลื่อนชั้นปียังไงยังงั้น เร็วจริงๆนี่ฉันจบม.ปลายมาสี่ปีแล้วเหรอเนี่ย ยังจำวันที่เรียนวันแรกได้เลย เฮ้อ...(เหมือนคนแก่มั้ย555)

                เมื่อวานพึ่งสั่งหนังไปโอนตังค์แล้วด้วยอยากดูเร็วๆจัง ส่งมาเร็วๆน๊า วันนี้นั่งดูหนังเรนอ่ะ เรื่อง แอมไซบอคบัตแดทโอเค (หนังคนบ้าน่ะ) ดูไปได้สิบกว่านาทีเราก็ปิด เพราะมันไม่สนุกเลยโชคดีนะที่ไม่ไดซื้อ (อาซื้อ555) ดูแล้วเหมือนจะบ้าตามมัน ไม่รู้เรื่องน่ะใครดูแล้วสนุกบอกเรานะเดี๋ยวจะกลับไปดูใหม่อีกรอบ

                วันนี้อัพไดแค่นี้ก่อน ไปละค่ะ จะอัพอีกทีวันที่สิบหกเน้อ บับบายยย^o^

                หวัดดี ^^ มาอัพไดแล้วค่ะ ช่วงนี้งานยุ่งเหมือนเคย เล่นเนตบ้างแต่ก็นั่งโหลดเพลงให้ชาวบ้านเขาทั้งนั้น ที่จริงอาทิตย์นี้มีเรียนแค่สามวัน วันพุธกับพฤหัสฯหยุด แต่สุดท้ายก็มีงานให้ออกจากบ้านจนได้ โคตรเหนื่อยเลยอ่ะ ขอบอก...

                ออกไปทำงานทั้งสองวัน ไปทำสกู๊ปที่สนามหลวง เลยทำเรื่องพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ตรงธรรมศาสตร์น่แหละ แถมไปแจ๊คพอตแตก วันพุธที่สิบเก้าเป็นวันพิพิธภัณฑ์แห่งชาติพอดิบพอดี เลยเข้าฟรีและมีธีมทำสกู๊ปจนได้ นัดเจอกันป้ายหน้าธรรมศาสตร์เก้าโมง กว่าจะรวมตัวกันได่อซะเกือบสิบโมงนู่น มากันครบก็ไปกินข้าวที่ท่าพระจันทร์ร้านโรตีมะบะเหมือนเดิม แต่ไม่มีใครสั่งมะตะบะ 555 กินเสร็จก็สิบเอ็ดโมงกว่าแล้ว เลยไปเดินตรงสนามหลวง(ทราเขามีซุ้มตั้งธงฟ้า) คุณใหม่พูดซะดิบดีว่าตอนเย็ยนเดินงานกันมั้ย ทำเรื่องธงฟ้าก็น่าจะดี แต่ที่ไหนได้ไอ้ตอนที่พวกเราไปกัน เขาเอารถมาเก็บของหมดแล้ว เหอๆงานมันหมดไปตั้งแต่คืนวันที่18

                เดินอยู่ตั้งนานสองนาน สุดท้ายก็เลยเลือกทำพิพิธภัณฑ์กัน เข้าไปข้างในก็มีคนต่งาติเข้ามาเยอะเหมือนกันนะ ติดป้ยด้วยว่ามีแถลงข่าวตอนห้าโมงเย็น แต่เราไม่ได้อยู่หรอก ขี้เกียจเย็นอ่ะรถติด - - เข้าไปข้างในมีนักเรียนมาทัศนศึกษาด้วยและก็มีเด็กม.อื่นมาวาดรูป เอาง่ายๆว่าตอนแรกคนไม่มีแต่สักัพกนี่มากไหนก็ไม่รู้

                เข้าไปข้างในก็ต้องฝากของทุกคน กล้องก็ไม่ให้ถ่ายรูป คนเฝ้าก็ดีเนอะแทนที่มันจะบอกว่าทำเรื่องขอถ่ายรูปได้ ไม่เห็บอกเลยเรากับเพื่อนพึ่งรู้ตอนจะกลับแล้ว ถ่ายได้แค่ข้างนอกเอง พนักงานบางคนไม่ดีเลยอ่ะ ถามดีๆแต่ตอบน่าเอารองเท้ายัดปากมาก เพื่อนเราถามวามีโบชัวร์หรือเว๊บไซด์ที่เกี่ยวข้องมั้ย มันบอกจดเอาดิ

                เออ....กรูรู้เว๊ย แต่กรูไม่จด จะเอาแค่รูปและข้อมูลบางส่วนเท่านั้น (เอาไปเขียนสคริปต์) เพื่อนถามดีๆแต่โคตรกวนเลย ก็สมควรอ่ะถึงอยู่ได้แค่ตรงนี้ไง ไม่เห็นมันทำอะไรเลย นั่งนิ่งๆ นอนฟังวิทยุ ชริๆ เรากับเพื่อนเข้าแค่สามส่วน นอกนั้นก็ไปเก็บรุปข้างนอก กว่าจะเสร็จก็บ่ายกว่าๆได้เลยกลับบ้านเพราะแต่ละคนง่วงนอนเต็มพิกัด เฮอะๆ

                วันพฤหัสฯก็นัดกนที่จัสโก้บางบอนเพื่อระดมพลไปบ้านคุณเฟินเพื่อเขียนสคริปต์และเลือกรูป ไปกี่ครั้งก็สรรหาของินทุกรอบ อิ่มท้องแตกทุกที รั้งที่แล้วสปาเกตตี้ ครั้งนี้มาม่าผัด อิ่มสุดพลัง เราไปถึงจัสโก้แปดโมงครึ่ง(นัดเก้าโมง) เดินครั้งแรกเลนะเนี่ย เดินรอเพื่อนจนยามมองหน้า - - กว่าจะมากันครบก็เก้าโมงกว่า คุณเฟินก็ขับรถมารับที่จัสโก้ ซื้อของกินไปทำแล้วก็ไปที่บ้าน

                อยากจะบอกว่าเริ่มทำงานกันจริงๆคือช่วงหลังเที่ยง ส่วนช่วงเช้สนี่หัวตันกันเป็นแถว คิดไม่ออกกินก็แล้ว(ข้าวเช้า) จนเกือบเที่ยงเราก็ชักหิวเฟินเลยทำอาหารกางวันให้กิน กว่าจะกินเสร็จก็เที่ยง ดูหนังกันอีก ทำกันไปดูหนังไป ส่วนเราไปเล่นเนตโหลดกระจายไม่ได้โหลดนาน ทั้งเพลงcm (ขอบอกว่าดูซีเอ็มละครจินแล้ว โอ้ววววววววววววววววววว ท่านหล่อมากกกกกกกก นั่งกระดิกตรีนบนโต๊ะอาหารยาวๆ ชูสองนิ้วพองาม)

นั่งโหลดไอ้นู่นไอ้นี่จนหนังจบ และขึ้นหนังเรื่องที่สอง เลยออกไปถามเพื่อนว่าเขียนกันเสร็จยังจะได้นั่งพิมพ์ มันเลยเอาบางส่วนมาให้พิม์ก่อน พอพิมพ์เสร็จไม่รู้จะเล่นอะไรเลยไปช่วยมันคิดสคริปต์ต่อ

                สรุปว่ากว่าจะเสร็จงานก็ห้าโมงกว่าแน่ะ คุณเฟินเลยขับรถไปส่งที่บ้านเหมือนเดิมครบทุกคน สองวันเป็นวันที่เหนื่อยมากๆ แถมวันศุกร์ต้องไปเรียนอีก พอไปถึงห้องได้ไม่เท่าไหร่เพื่อนเมสเสจมาบอกว่าจารย์ไม่มี ไม่สบาย เออ....เจริญญญญญ เลยเขียนบอกไว้ที่หน้ากระดาน โทรหาคุณเฟินมันยังตกใจเราเลยลงไปหาที่ร้านกาแฟ สรุปกรูถ่อตื่นเช้าอย่างไร้ประโยชน์ เลยกลับบ้านออกจากม.ประมาณสิบโมงครึ่งถึงบ้านก็ประมาณสิบเอ็ดโมง กลับมาก็ดูทีวี ไรท์cartoon kattun ลงแผ่น (ลีอาน่ารัก หนุ่มๆก็น่ารัก >_<) แล้วก็นอนหลับ นอนอยู่ดีๆโบ้ก็มาเลียหน้า เหอๆ แล้วก็นอนต่อ

                ครั้งนี้มีความรู้สึกว่าอัพไดยาวสุดพลัง ทนอ่านละกันะคะ ^^ ไปละจ้า เฮ้อ...อาทิตย์หน้ามีสอบละ บางตัวยังเรียนไม่หมดเลยเหือตั้งสามครั้ง เมื่อไหร่จะปิดเทอมฟระ !!! อิจฉาน้องๆมัธยม ปิดแล้วสิเนี่ย ไปละ...บับบุยจ้า

                โฮ่ยยยย มาอัพไดแล้วค่า ^^ หายหน้าไปนานคิดถึงกันบ้างเปล่า เหอๆดองไดไปนานมากๆ คอมเสียยกไปหลายรอบ งานเยอะ ได้โน๊ตบุ๊คมาใหม่แต่ขี้เกียจต่อเนต และอีกสารพัด อ้อ...ฟิคยังไม่ได้แต่ง งานนี้ดองของแท้อันนี้จะรีบมาต่อค่า ^^
                สืบเนื่องจากไม่ได้อัพมานานมาก เลยชักจะประติดประต่อไม่ถูก แถมโน๊ตบุ๊คที่พ่อถอยให้ก็ยังเป็นวิสต้า รุ่นล่าของhp บอกความประสงค์ที่ร้านว่าจะขอเปลี่ยนเป็น xp ก็เปลี่ยนไม่ได้เพราะโมเด็มในเครื่องมันรองรับวิสต้าโดยเฉพาะค่ะ เหอๆ เขาบอกว่าถ้าเปลี่ยนเป็นxpก็จะทำให้เกิดอาการลำโพงเสียงไม่ได้ และอื่นๆตามมาเลยต้องใช้วิสต้า
                มีใครใช้บ้างมั้ยเอ่ยยย แต่เราใช้แล้วก็โอเคนะแต่ยังไม่ได้ลองต่อเนตโหลดโปรแกรมอื่นมาใช้เท่านั้นเอง อาทิตย์นี้วุ่นทั้งอาทิตย์ ไปพันธุ์ทิพมาสองรอบละ เหนื่อย วันพุธไม่มีเรียนก็ต้องออกจากบ้านอยากพักบ้าง ไม่ทำไม่ด๊ายยยยย แถมศุกร์นี้มีส่งโปรเจคงานโฆษณาของทรูอีกอ่ะ (ทั้งๆที่ฉันเรียนวารสารฯ) โฮฮฮฮฮ เหนื่อยโว๊ยยยย จารย์สั่งวันอังคารบ่าย งานส่งวันศุกร์
                นอกจากนี้ยังต้องแก้งานสกู๊ปของวิชาสื่อข่าวโทรทัศน์อีก แถมจารย์โจ (ชื่อจารย์) ยังสั่งงานใหม่ให้ไปทำสกู๊ปสารคดีที่สนามหลวงอีก โอ๊ยยยยย ไม่ได้เป็นมนุษย์พันสมองพันมือนะค๊า แถมรายงานวาโฆษณาอีกปึกนึง ถึงขนาดต้องจ้างคนอื่นเขาพิมพ์ (ได้มา49หน้า) เหอๆถึงคอมไม่เสียฉันก็พิมพ์ไม่ไหวล่ะ พอดีได้เข้าโลงกันทีเดียว

                แต่ตอนนี้มีเรื่องน่ายินดีที่ทำให้โล่งใจไปได้หนึ่งเรื่องค่ะ คือเรื่องที่ฝึกงาน ได้ที่จะไปฝึกแล้วววว ที่บริษัทอมรินทร์ ฮุๆ อยู่ฝ่ายcommercial publishing (เกี่ยวกับพวกทำหนังสือ)ค่ะ เริ่มฝึก5พย.-25กพ. แต่ต้องไปรายงานตัววันที่29ตุลาฯก่อน โอยยยย....กังวลตั้งนานว่าจะได้หรือเปล่าเพราะเขาคัดคนด้วย ได้กับเพื่อน2คนกับกุ้ง ดีใจมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก (แฮปปี้เว่อร์555+)

                ช่วงนี้ไม่ได้เล่นเนตมาเป็นสัปดาห์เลย บอร์ดไม่ได้เข้ามาเป็นชาติช่วงนี้มีข่าวอะไรนี่อย่าถามเพราะไม่รู้เรื่อง รู้อย่างเดียวในรายการคัตตุนคาเมะน่ารัก 555+ พอไม่ได้เล่นเนตกลายเป็นง่อยไปเลย กลับบ้านกินข้าวก็ทำงาน ทำเสร็จก็อ่านการ์ตูน ช่วงคอมเสียก็ซื้อการ์ตูนมาอ่านซัดไป6เล่ม แต่ตอนนี้สุดท้ายก็โดนงานรุมเร้ายังไม่ได้อ่านเลยอ่า

                วันนี้ไปเรียนก็ไม่ได้กินข้าว กินซาลาเปาไป1ลูกเมื่อตอน8โมงได้กินข้าวอีกทีบ่าย3 นั่งทำงานกันทั้งวัน ไอ้งานโฆษณาของทรูน่ะแหละ จารย์ให้ส่งประกวด ส่งไปแล้วอาจารย์บอกเด็กวารสารฯถ้าทำได้ไม่ดีครูให้บีแต่ถ้าคอนเซ็บโอเคเอาเอไปเลย 555+ ขอให้ได้เอ แต่เราคิดว่าคอนเซ็บโอเคนะ เพื่อนเราคิดเก่งอยู่แล้ว อิฉันมีหน้าที่วาด+ระบายสี อย่างเมามันส์ล่อซะแขนปวดไปหมด แต่ก็สนุกดี แต่ว่าสนุกแบบเหนื่อยๆงานเสร็จทีแทบจะเป็นปลาตากแห้ง

                อาทิตย์หน้าต้องส่งงานข่าว โอ๊ก๊อดดด ยังไม่ได้แก้เลย ช่วงนี้จะไม่แปลกถ้าจะมีสภาพเหมือนซากศพเดินได้กัน เวลาเรียนก็ไปนอน (ไม่ควรเอาอย่าง วะฮ่าๆ) กาแฟกี่แก้วกินไปก็ไร้ประโยชน์ยังคงหลับเหมือนเดิม

                ตอนนี้คอมกลับมาแล้วคิดว่าคงไม่ดองไดอีก เครือ่งโน๊ตบุ๊คยังไม่เคยต่อเนตเลย วิสต้าอีก เวิด2007 พอก๊อบงานมาลงเครื่องพีซี (เวิด2003) มันอ่านไม่ได้ง่ะ เซ็งจิดสุดๆ ต้องหาวิธีแก้ ใครรู้บ้าง....ขอตัวช่วยด่วน - -

                วันนี้มาอัพแค่นี้แหละจ้า คงไม่ดองนอนแบบนี้อีกแล้ว(ล่ะมั้ง555+) แล้วเจอกันฮับ ^0^

กลับมาแล้วค่า ^^ ตอนนี้ได้คอมที่เสียไปคืนมาแล้ว ดีใจมากๆเลย สรุปว่าเราไม่ได้อัพไดเฉียดเดือนนึงเลยมั้งเนี่ย โหย....คิดถึงน้องๆทุกๆคนมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก (เว่อร์ไปแล้ว) แบบว่าไม่ได้จับแตะคอมฯไปหลายอาทิตย์ กลับมาเล่นอีกทีง่าวเลยเรา 555+ ที่สำคัญฟิคที่เสร็จแล้วพึ่งลงไดเมื่อวานเองค่ะ แบบว่าที่จริงมันเสร็จตั้งแต่3อาทิตย์ก่อน เหอๆ เลยดูเหมือนดองนาน สุดวิสัยจริงๆ กะว่าจะมาต่อเร็วๆคอมก็เสีย ตอนนี้ยังไม่ได้แต่งเลย โฮกกกก ชีวิตรันทด

ตอนนี้โพสฟิคที่ไดแล้วนะคะ love melody part4 ไปอ่านได้เลยที่นี่ค่ะ http://be_mys3lf/storythai.com (ที่จริงก่อนคอมเสียโพสลงบอร์ดมิดไนท์ไปแล้วพอจะโพสลงได เสียเลยอ่า อาการจอน้ำเงินอักษรฟ้าที่ใครๆก็ไม่พึงปราถนา )

สรุปคือตอนนี้ได้คอมคืนแล้ว ก็จะอัพไดปกติล่ะ ได้คอมมาเมื่อวันพฤหัสฯ อย่างแรกเลยคือการนำไฟล์ทั้งหลายที่เก็บไว้ลงคอม เหอๆ ทั้งภาพ เพลง และงานสารพัด อ้อ...ฟิคด้วย กว่าจะลงอะไรเสร็จก็ซัดไป2ชั่วโมงแน่ะ ได้เล่นจริงๆก็เย็นวันศุกร์ รู้สึกว่าชีวิตตัวเองสุขีมากๆเลย ส่วนช่วงเวลาที่ผ่านมาก็มัวแต่อ่านนิยายค่ะ พี่ชายให้นิยายสืบสวนสอบสวนที่เคยบอกตัวเองว่าจะซื้อเมื่อหลายปีก่อน ตอนนี้ได้อ่านสมใจแถมพี่เป็นคนซื้อ (ไม่ต้องเสียเอง 555+) นอกนั้นก็ได้แต่นอนกลิ้งไปกลิ้งมา ไอ้หยุด4-5วันช่วงเข้าพรรษาก็เอาแต่นอนๆๆๆ จะแต่งฟิคก็ไม่ได้ ทำรูปเฮด บีจีก็ไม่ได้ นอนมันเสียเลย ช่วงนั้นเซ็งจิตอย่างแรง

เฮ้อ...3อาทิตย์แห่งความทรมาน 555+ ตอนได้เครื่องนี่แทบอยากจะเข้าไปกระโดดกอด แต่กลัวเครื่องเจ๊ง - -  ชีวิตช่วงนี้ก็ไม่มีอะไรเลย มีแต่งานๆๆๆ นั่งหางานในูเกิ้ลจนตาจะบอดอยู่แล้วตอนนี้ จะส่งวันจันทร์นี้แล้วด้วย งานคู่แต่กรูทำคนเดียวววว เพื่อนก็ดีบ้านไม่มีคอม ให้กำลังใจจริงๆ โทรมาถามตลอด อาทิตย์หน้าเดี๋ยวก็วันแม่แล้วนี่ หยุดอีกแล้วววว ดีเลยหยุดวันจันทร์มีเรียนถึง5โมงด้วย สบายยยย ช่วงนี้อาจารย์ไปเกาหลีตั้ง3อาทิตย์ ทิ้งไว้แต่งาน กลับมาอีกทีกำหนดส่งงานเลย โฮก....ได้ข่าวว่ายังไม่ได้คิดธีมงานเล๊ย (งานถ่ายโฆษณาค่ะ)

พรุ่งนี้ไปเรียนญี่ปุ่น การบ้านยังไม่เสร็จเลยอ่ะ ทำไม่ได้กะไปลอกชาวบ้านเขา ปียี้กะว่าจะสอบระดับ3 ยังไม่ได้ซื้อใบสมัครเลย ทำไมมันให้เวลาน้อยนักก็ไม่รู้ กลุ้มจิต 1-15สิงหา ฝากใครซื้อดีฟระ ขี้เกียจถ่อไปสีลม รถมันติดอ่า...ค่าสมัครเกือบ400แล้วมั้งถ้าจำไม่ผิด ระดับ3สอบเช้า อือ....สอบตั้งธันวา น่าจะมีเวลาสมัครนานๆหน่อย จะได้หรือเปล่าฟระคราวนี้ เห็นมีแต่คนบ่นว่ายาก - - แล้วอย่างอิฉันจะผ่านมั้ย

วันนี้บ่นคร่าวๆพอเป็นพิธี ตอนนี้คอมได้คืนกลับมาอัพเหมือนเดิมค่ะ ไม่หายอีกแล้ว T^T คิดถึงน้องๆทุกๆคนนะคะ เวลาไม่ได้อัพไดล่ะเหงา ไปละๆ มิสทุกชีวิตจ้า ^^